„i cień i światło…”

Text_2

Z okazji siedemdziesiątych urodzin Adama Zagajewskiego Wydawnictwo a5 przygotowało ciekawą dwujęzyczną antologię poświęconą twórczości poety.

W książce, zatytułowanej „i cień i światło…”, zredagowanej przez prof. Annę Czabanowską-Wróbel, znajdziemy  ponad dwadzieścia tekstów autorów różnych narodowości i pokoleń, których zafascynowało dzieło Zagajewskiego. W tym eseje wybitnych poetów: Dereka Walcotta (Nagroda Nobla 1992), Edwarda Hirscha, C.K.Williamsa i Michaela Krugera a także Susan Sontag, tłumaczy Clare Cavanagh i Xaviera Farré, czołowe postacie szwedzkiej sceny literackiej Marie Lundquist, Andersa Bodegarda i Larsa Kleberga. Publikowane są także poświęcone Poecie wiersze niemieckiej poetki i tłumaczki Renate Schmidgall oraz Charlesa Simica.

W zbiorze znalazły się oczywiście także teksty polskich krytyków, od lat towarzyszących twórczości Poety, w tym świetny i przekorny esej o polskiej – przyznajmy, mniej entuzjastycznej niż światowa –recepcji dzieła autora „Jechać do Lwowa”. W tym właśnie tekście, zatytułowanym „Dziesięć powodów, dla których inni polscy poeci nienawidzą Adama Zagajewskiego” Jarosław Klejnocki pisze min.:

Do tego dochodzi jeszcze, last but not least – w omawianej właśnie kategorii – wizerunek medialny. Zagajewski prezentuje się w telewizji jako człowiek dostojny, zdystansowany, refleksyjny. ‚Sztywniak’ – słyszałem wielokrotnie. Oto i natura mediów, bo okazuje się, że wielu z nas jest raczej skłonnych dostrzegać, jak kto wygląda niż to, co mówi. A Adam Zagajewski jest człowiekiem pełnym ciętego humoru; jego opinie i diagnozy przepełnia subtelna ironia i autoironia, nie mówiąc już o błyskotliwości. Kto go poznał, ten wie, że jest to jeden z najinteligentniejszych polskich intelektualistów. Widać jednak, że w nowych wspaniałych czasach, co kiedyś było zaletą, dziś stać się może ciężarem dla wizerunku. […] Uważam, że Zagajewski zwyczajnie jest niezrozumiany, gdyż uprawia literaturę wymagającą erudycji, oczytania i filozoficznej wrażliwości. Tych cnót próżno szukać wśród wielu współczesnych poetów, którzy, zwyczajnie niezdolni są do uchwycenia przesłania wierszy Zagajewskiego, skupiając się na krytyce wzniosłości, tak bronionej przez autora ‚Ziemi ognistej’.”

 

Komentarze

komentarzy

Powiązane wpisy

Udostępnij