Czas (w) poezji Krystyny Miłobędzkiej

Text_2

Wydawnictwo Warstwy zapowiada: „Czas (w) poezji Krystyny Miłobędzkiej” Aleksandry Zasępy już niedługo w księgarniach.

„W indywidualnym dyskursie poetyckim Miłobędzka mierzy się w swych tekstach z kategorią czasowości, ujawniając swój sposób przeżywania, zapisywania i doświadczania fenomenu temporalności, który jednocześnie przekłada się na jej szczególne widzenie świata. Czas będzie zatem w tej pracy najważniejszym kontekstem interpretacyjnym (w którym zostaną umieszczone wybrane utwory poetki), a także kategorią znajdującą się w centrum zainteresowania badawczego. Poniższa publikacja nie ma ambicji monograficznego dzieła (poza obszarem badań pozostawiam teatrologiczne teksty Miłobędzkiej oraz jej twórczość dla dzieci), jest raczej próbą omówienia poezji autorki Anaglifów w kontekście zagadnień temporalnych oraz analizą jej liryki pod kątem, organizującej poetycką rzeczywistość i wyobraźnię, kategorii czasu. Ogólny zamysł książki można ująć następująco: interpretacja dzieł poetyckich Miłobędzkiej poprzez czas i w odniesieniu do zagadnień temporalnych” – przybliża we wstępie Aleksandra Zasępa,  autorka Czasu (w) poezji Krystyny Miłobędzkiej.

Aleksandra Zasępa: urodzona w 1982 roku. Absolwentka śląskiej polonistyki, doktor nauk humanistycznych, pracuje w Zakładzie Literatury Współczesnej Instytutu Nauk o Literaturze Polskiej im. Ireneusza Opackiego Uniwersytetu Śląskiego. Jej zainteresowania skupiają się wokół poezji współczesnej, głównie wokół zjawiska wyobraźni poetyckiej. Szczególną uwagę badawczą zwraca na zagadnienia temporalne, związek literatury i filozofii oraz problematykę małych form lirycznych. Recenzje, artykuły naukowe i szkice interpretacyjne ogłaszała w licznych tomach zbiorowych i czasopismach literackich (m.in. „Śląsk”, „Fraza”, „Pomosty”).

Komentarze

komentarzy

Powiązane wpisy

Udostępnij