Biogramy

Jurij Andruchowycz (1960) – ukraiński poeta, prozaik, eseista, tłumacz i wokalista. Jeden z najwybitniejszych współczesnych twórców literatury ukraińskiej, którego dorobek doceniany był wielokrotnie na arenie międzynarodowej (m.in. laureat Nagrody Herdera, Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus i Międzynarodowej Nagrody Literackiej Vilenica). Polskim czytelnikom znany jest m.in. z powieści: Rekreacje (1992), Moscoviada. Powieść grozy (1993), Perwersja (1996) oraz Dwanaście kręgów (2003), zbiorów eseistycznych: Erzherzperc (1996), Moja Europa (2000, wraz z Andrzejem Stasiukiem), Diabeł tkwi w serze (2006) i Leksykon miast intymnych (2011), a także z tomów poetyckich: Piosenki dla martwego koguta (2005) oraz Egzotyczne ptaki i rośliny (2007). W 2005 roku ukazała się płyta Andruchoid nagrana przez Andruchowycza wspólnie z Mikołajem Trzaską, Wojtkiem Mazolewskim i Maciem Morettim, wówczas też pisarz nawiązał współpracę z wrocławskim zespołem Karbido, z którym nagrał pięć płyt. W maju 2019 roku nakładem Wydawnictwa Warstwy ukaże się jego najnowsza powieść Kochankowie Justycji, która w 2018 roku otrzymała tytuł Książki Roku ukraińskiej sekcji BBC. Mieszka w Iwano-Frankiwsku.
[fot. Max Pflegel]

Zofia Bałdyga (1987) – autorka książek poetyckich Passepartout (2006), Współgłoski (2010) oraz Kto kupi tak małe kraje (2017). Absolwentka Instytutu Slawistyki Zachodniej i Południowej UW. Tłumaczka najnowszej poezji czeskiej i słowackiej. Mieszka w Pradze.

Marcin Baran (1963) – urodzony w Krakowie, gdzie nadal mieszka. Ostatnio wydał Niemal całkowitą utratę płynności (Wrocławska Nagroda Poetycka Silesius 2013 w kategorii Książka roku) i Zebrane (2013).

Tomasz Bąk (1991) – kolektyw schizofreniczny. Autor trzech książek z wierszami, ostatnio wydał tom Utylizacja. Pęta miast (2018). Laureat Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius w kategorii Debiut za tom Kanada (2011), za tom [beep] Generation (2016) nominowany do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Mieszka w Tomaszowie Mazowieckim.

Jacek Bierut (1964) – eseista, krytyk literacki, tłumacz, redaktor, wydawca, prozaik, poeta, dramaturg. Autor powieści: PiT (2007), Spojenia (2009), Hajs (2013), Pornofonia (2014), Powstanie grudniowe (2017), tomów wierszy: Igła (2002), Fizyka (2008), Frak człowieka (2011), Kocia wiara (2018), tomu esejów Przesieka (2018), a także dramatu Poczucie ciągłości (2019). Jego książki były nominowane do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus i innych. Laureat pierwszej nagrody Konkursu Dramaturgicznego Strefy Kontaktu 2019. Współredaktor opracowania literatury dolnośląskiej po 1989 roku Rozkład jazdy (2012) i redaktor dwujęzycznej (polsko-ukraińskiej) antologii poezji wrocławskiej i podwrocławskiej Nielegalny prąd (2016). Współzałożyciel Fundacji na Rzecz Kultury i Edukacji im. Tymoteusza Karpowicza i powołanej przez nią księgarni Tajne Komplety. W fundacji prowadził swoją autorską serię książek Tajne Komplety. Odszedł z fundacji w 2017 roku. Założyciel wydawnictwa j i dziennika literackiego w internecie (wydawnictwoj.pl). Mieszka we Wrocławiu.

Maciej Bobula (1988) – poeta, prozaik, nauczyciel, czasem śmieszek, czasem płaczek. Autor noweli Dunkelheit zamieszczonej w zbiorze Bękarty Wołgi. Klechdy miejskie (2014). Ponadto autor opowiadań i felietonów publikowanych m.in. na stronie internetowej Korporacji Ha!art i wydawnictwa j, w zbiorze Pisanie Nowej Rudy (2017), czasopiśmie „Ha!art”, zinie komiksowym „Warchlaki” i „Formacie Literackim”. Wiersze publikował w „Wakacie” i „Odrze”, a artykuły naukowe w „Ekranach” i „Studiach Filmoznawczych”. Debiutował tomem poetyckim wsie, animalia, miscellanea (2018), za który został nagrodzony nagrodą publiczności WARTO 2019. Bardziej niż w Boga wierzy w demaskulinizację społeczeństw, homoobcowanie, socjalizm i – wzorem ukochanego Dereka Jarmana – w to, że niedługo świat pełen będzie puszystych kaczuszek. Mieszka w Szalejowie Górnym.

Wojciech Bonowicz (1967) – poeta, dziennikarz, stały felietonista „Tygodnika Powszechnego” i miesięcznika „Znak”. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Debiutował w 1995 roku tomem Wybór większości. Autor kilku zbiorów wierszy, kilku książek-wywiadów, biografii Józefa Tischnera, a także książek dla dzieci. W 2007 roku otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia za tom Pełne morze, dwukrotnie był nominowany do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej: w 2014 roku za tom Echa i w 2018 za książkę Druga ręka, która znalazła się również w finałowej siódemce Nagrody Literackiej Nike. W 2012 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Występował z zespołem Fisz Emade Tworzywo. Mieszka w Krakowie.

Olga Chrebor (1981) – prezeska Fundacji Kalejdoskop Kultur i kierownik Centrum Biblioteczno-Kulturalnego FAMA, pełnomocnik prezydenta Wrocławia ds. mieszkańców pochodzenia ukraińskiego; absolwentka stosunków międzynarodowych i ukrainistyki UWr, aktywistka społeczna, promotorka dialogu międzykulturowego i współpracy polsko-ukraińskiej, menadżer kultury, tłumaczka i publicystka („Pryvit”, „New Eastern Europe”).
[fot. Agora]

Milan Děžinský (1974) – poeta i tłumacz, z wykształcenia nauczyciel języka czeskiego i angielskiego, działa na lokalnej scenie politycznej. Debiutował w połowie lat 90. Za tom poetycki Obcházení ostrova (Obchodząc wyspę, 2017) uhonorowany prestiżową nagrodą Magnesia Litera. W 2014 roku otrzymał nominację do Dresdner Lyrikpreis, a w 2016 roku został pierwszym laureatem międzynarodowej poetyckiej Nagrody Václava Buriana. Mieszka w Roudnicach nad Labem.
[fot. Ondrej Lipar]

Michał Domagalski (1982) – poeta, publicysta i krytyk. Debiutował w almanachu Połów. Poetyckie debiuty 20142015, a w 2018 roku ukazała się jego pierwsza książka poetycka – Poza sezonem. Obecnie redaktor prowadzący portalu Wywrota.pl. Pracuje jako nauczyciel. Mieszka pod Poznaniem.

Małgorzata Dowlaszewicz (1977) – prowadzi badania z zakresu średniowiecznej literatury niderlandzkiej oraz recepcji kultury i literatury średniowiecznych Niderlandów. Od 2005 roku związana jest z Katedrą Filologii Niderlandzkiej im. Erazma z Rotterdamu we Wrocławiu.

Leszek Engelking (1955) – poeta, nowelista, tłumacz, literaturoznawca i krytyk literacki. Absolwent filologii polskiej na UW. W latach 1984–1995 pracował w redakcji „Literatury na Świecie”, obecnie wykłada na Uniwersytecie Łódzkim. Od 1979 roku opublikował osiem tomów poezji, wydawał ponadto krótkie formy prozatorskie, monografie, w tym kilka poświęconych Vladimirowi Nabokovowi, w dorobku ma też tom szkiców o literaturze czeskiej Surrealizm, underground, postmodernizm (2001). Jego poezję tłumaczono na język ukraiński, czeski, słowacki, hiszpański i angielski. Działalność translatorska Engelkinga obejmuje przekłady z języka angielskiego, czeskiego, słowackiego, hiszpańskiego, rosyjskiego i ukraińskiego. Czterokrotnie, w różnych kategoriach, wyróżniany był Nagrodą miesięcznika „Literatura na Świecie” (1989, 2003, 2009, 2018). W roku 2000 przyznano mu nagrodę Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich za najlepszy przekład w dziedzinie eseistyki, a w 2003 czeską nagrodę Premia Bohemica za propagowanie literatury czeskiej i tłumaczenie jej na język polski. W 2010 roku został laureatem translatorskiej Nagrody Polskiego PEN Clubu.

Konrad Góra – detaliczny zbieracz drewna, autor chyba pięciu rzeczy z wierszami prosto z terenu. Urodził się zły, ale się stara.

Irek Grin (1969) – wydawca, menadżer kultury, pisarz. Pomysłodawca i szef festiwali literackich, m.in. Międzynarodowego Festiwalu Kryminału Wrocław czy Bruno Schulz. Festiwal we Wrocławiu. Od maja 2013 do końca 2016 roku kurator Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016 odpowiedzialny za literaturę. Koordynator obchodów Światowej Stolicy Książki UNESCO Wrocław 2016. W latach 2017–2018 juror Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Od 2018 roku dyrektor Wrocławskiego Domu Literatury. Trudno powiedzieć, gdzie mieszka.
[fot. Piotr Pflegel]

Jonáš Hájek (1984) – poeta i muzyk, opublikował trzy tomy wierszy: Suť (Gruz, 2007), Vlastivěda (Krajoznawstwo, 2010), Básně 3 (Wiersze 3, 2013). Jego debiutancka książka została uhonorowana Nagrodą Jiří Ortena i nominacją do nagrody Magnesia Litera w kategorii Odkrycie roku. Publikuje w czasopismach „Souvislosti” i „Host”, tłumaczy z języka niemieckiego, pracuje też jako redaktor w wydawnictwie muzycznym. Mieszka w Pradze.
[fot. Vojtech Havlik]

Petr Hruška (1964) – poeta, scenarzysta i literaturoznawca. Z wykształcenia inżynier i doktor filozofii. Jako poeta debiutował w 1995 roku tomem Obývací nepokoje (Mieszkalne niepokoje), od tego czasu wydał kilka tomów prozy i poezji – ostatni Nikde není řečeno (Nigdzie nie powiedziano) w 2019 roku. Jego wiersze były tłumaczone na język angielski, francuski, niemiecki, słoweński, niederlandzki i polski. W 1998 roku został wyróżniony Dresdner Lyrikpreis. Publikuje również prace krytycznoliterackie, jego specjalizacja to czeska poezja powojenna. Mieszka w Ostrawie, pracuje na tamtejszym uniwersytecie, a także w Instytucie Literatury Czeskiej w Brnie. W Polsce ukazały się dwa tomy jego poezji w przekładzie Franciszka Nastulczyka: Mieszkalne niepokoje (2011) i Darmaty (2017).
[fot. Jan Bartos]

Weronika Janeczko (1994) – doktorantka CogNeS UJ, badaczka, psycholożka, redaktorka naczelna kwartalnika literackiego „KONTENT”. Publikowała w „Wakacie”, „biBLiotece”, „Gazecie Wyborczej” i „Małym Formacie”. Mieszka w Krakowie.

Kamila Janiak (1984) – poetka, autorka czterech książek: frajerom śmierć i inne historie (2007), kto zabił bambi (2009), zwęglona jantar (2016) oraz wiersze przeciwko ludzkości (2018). Pisze teksty i śpiewa w zespołach: DAS MOON, We Hate Roses, Krůk, Delira & Kompany, Tak Zwani Mordercy. Chce jeszcze więcej.

Adam Kaczanowski (1976) – poeta, prozaik, trochę performer. Debiutował w połowie lat 90. Opublikował książki poetyckie: Powieka (1998), Życie przed śmiercią (1999), Stany (2005), Sośnicki. Szary człowiek (2006), Nowe zoo (2008), Szkielet małpy. Szept (2010), Happy end (2014), Co jest nie tak z tymi ludźmi? (2016), Cele (2018) oraz powieści Bez końca (2005), Awersja (2007) i Topless (2014). Prowadzi bloga (adamkaczanowski.tumblr.com). Poznaniak, mieszka w Warszawie.
[fot. Magdalena Rubine]

Karbido – wrocławska eksperymentalna grupa muzyczna i interdyscyplinarna. Zespół cechuje otwarta struktura personalna, zmienna w zależności od charakteru danej realizacji. Najbardziej znanym projektem Karbido jest spektakl audio pt. Stolik, którego żywiołowe wykonanie doceniono podczas 37. Przeglądu Piosenki Aktorskiej OFF we Wrocławiu, nagradzając Karbido Grand Prix OFF (Tukan OFF), a także podczas najważniejszych festiwali muzyczno-teatralnych na całym świecie (od Sydney po Nowy Jork). Nie mniej ważna dla zespołu jest współpraca grupy z ukraińskim pisarzem Jurijem Andruchowyczem, który występuje z Karbido nie tylko jako autor tekstów, ale i wokalista. Wspólnie wydali płyty: Samogon (2006), Cynamon (z dodatkiem Indii) (2009), Absynt (2012) oraz Atlas Estremo (2015) i Litografie (2017).
[fot. Nina Andruchowycz]

Bogusław Kierc (1943) – poeta, krytyk literacki, aktor, reżyser, pedagog, edytor utworów Rafała Wojaczka, dramaturg. Autor licznych tomów poezji, książek eseistycznych i sztuk teatralnych. Uhonorowany m.in. Nagrodą Polcul Foundation, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Gloria Artis. Mieszka we Wrocławiu.
[fot. Danuta Kierc]

Jerzy Koch (1958) – tłumacz literatury niderlandzkiej i afrikaans, kierownik Zakładu Studiów Niderlandzkich i Południowoafrykańskich na Wydziale Anglistyki UAM. Wykłada literaturę niderlandzką i południowoafrykańską, w badaniach zajmuje się recepcją literatury tłumaczonej, transferem kulturowym i historiografią literacką. Tłumacz ponad dwudziestu książek autorów holenderskich i flamandzkich oraz południowoafrykańskich, wyróżniony m.in. nagrodą im. Martinusa Nijhoffa.
[fot. in Hermanus]

Aldona Kopkiewicz (1984) – autorka książek poetyckich sierpień (2015) i Szczodra (2018). Pisze także prozę i eseje, które publikuje głównie na łamach „Dwutygodnika”, „Ha!artu”, „Rity Baum” i „Twórczości”, bywa dramaturgiem. W 2016 roku została wyróżniona Wrocławską Nagrodą Poetycką Silesius za debiut roku.

Aleksandra Kucharska – absolwentka filologii polskiej na UJ, logopedka, organizatorka wydarzeń kulturalnych takich jak: Miesiąc Języka Ojczystego i Dyktando Krakowskie. Kieruje Działem Promocji w kwartalniku literackim „KONTENT”. Zdobywczyni Stypendium im. Stanisława Pyjasa.

Małgorzata Lebda (1985) – dorastała w beskidzkiej wsi Żeleźnikowa Wielka. Doktor nauk humanistycznych (specjalność teoria literatury i sztuk audiowizualnych), nauczycielka akademicka. Autorka pięciu tomów poetyckich, z których najnowszy to Sny uckermärkerów (2018). Ultramaratonka i taterniczka. Fotografuje. Mieszka w Krakowie.
[fot. Kuba Ociepa]

Ewa Lipska (1945) – jedna z najwybitniejszych polskich poetek współczesnych, często przypisywana do generacji Nowej Fali, od czego zwykła się dystansować; autorka tekstów piosenek i felietonistka. Współzałożycielka, redaktorka i współpracowniczka kilku pism (m.in. miesięczników „Pismo”, „Kraków”). Przez wiele lat pracowniczka polskiej dyplomacji, za twórczość literacką uhonorowana licznymi prestiżowymi nagrodami. Członek założyciel Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, członek Polskiego PEN Clubu i Polskiej Akademii Umiejętności..
[fot. Max Pflegel]

Jacek Łukasiewicz (1934) – krytyk literacki, historyk literatury, poeta, emerytowany profesor UWr, członek Rady Redakcyjnej miesięcznika „Odra”. Autor książek o literaturze, m.in. Szmaciarze i bohaterowie (1963), Zagłoba w piekle (1965), Oko poematu (1991), Mickiewicz (1996), Herbert (2001), Grochowiak i obrazy (2002), Ruchome cele (2003), TR (2012). Jako poeta debiutował w 1959 roku tomem Moje i twoje, ostatnio wydał zbiór Wiązania (2018). Laureat m.in. Nagrody Miasta Wrocławia, Nagrody Polskiego PEN Clubu, Nagrody im. Kazimierza Wyki.

Paweł Mackiewicz (1980) – krytyk literacki, wykładowca, adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej UWr. Autor czterech książek krytycznoliterackich: Pisane osobno. O poezji polskiej lat pierwszych (2010), W kraju pełnym tematów. Kazimierz Wyka jako krytyk poezji (2012), Małe i mniejsze. Notatki o najnowszej poezji i krytyce (2013), Sequel. O poezji Marcina Sendeckiego (2015), redaktor tomu Kazimierza Wyki Tylnym pomostem. Felietony zebrane (2014) oraz wyborów wierszy Marcina Sendeckiego i Artura Szlosarka. Współpracownik m.in. „Nowych Książek”, „Odry” i „Akcentu”. Mieszka w Legnicy.

Bartosz Małczyński – pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie. Opublikował m.in.: Rozwiązywanie tekstów. Poetyckie polimorfie Tymoteusza Karpowicza (2010), „Boczne odnogi, ciemne jamy…”. Studia i szkice literackie (2011), Zestrojenia. Szkice o literaturze, muzyce i dobroci (2017). W 2014 roku dla serii Biblioteka Narodowa przygotował edycję Utworów poetyckich Tymoteusza Karpowicza. Jest członkiem grupy Z Prochu W Proch, wykonującej improwizowaną muzykę na dwie gitary elektryczne i instrumenty perkusyjne.

Waldemar Mazur (1985) – pracuje we Wrocławskim Domu Literatury i Wydawnictwie Warstwy, wykłada w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWr.

Joanna Orska (1973) – krytyczka literacka, literaturoznawczyni. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UWr w Zakładzie Literatury Polskiej po 1918 roku. Prowadzi zajęcia z najnowszej polskiej literatury i krytyki, a także warsztaty krytycznoliterackie. Swoje recenzje i szkice publikowała m.in. na łamach „Tekstów drugich”, „FA-artu”, „Odry” i „Twórczości”. Jest autorką książek: Przełom awangardowy w dwudziestowiecznym modernizmie w Polsce (2004) i Liryczne narracje. Nowe tendencje w poezji polskiej 19892006 (2006), Republika poetów. Poetyckość i polityczność w krytycznej praktyce (2013). Była jurorką Nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Mieszka we Wrocławiu.
[fot. Max Pflegel]

Marek Otwinowski (1972) – projektant publikacji i grafiki 2D, muzyk, producent, kompozytor muzyki teatralnej i słuchowisk radiowych (ok. 40 tytułów). Założyciel (2003) eksperymentalnej formacji muzycznej Karbido, współpracującej od 2005 roku z Jurijem Andruchowyczem. Współautor i wykonawca wszystkich wydawnictw i projektów artystycznych grupy, m.in. Stolik, Music 4 Buildings, Katastrofa LZ129 Hindenburg, i Tańce polskie; założyciel freejazzowego trio Rheino De Rotten (z Achimem Escherem i Peterem C. Zumthorem). Autor kilku tekstów dramatycznych, garści esejów i drobniejszych form literackich. Wiceprezes Fundacji Hermetyczny Garaż. Mieszka we Wrocławiu.

Karol Pęcherz (1980) – działa w Fundacji na Rzecz Kultury i Edukacji im. Tymoteusza Karpowicza, animator kultury, kaowiec, redaktor prowadzący „Magazynu Materiałów Literackich Cegła”, twórca aranżacji audiowizualnych do poezji współczesnej. Członek zespołu Chain Smokers & Andrzej Sosnowski, współtwórca Księgarni Tajne Komplety. Ojciec dyrektor Festiwalu preTEXTY.

Paulina Pidzik (1986) – urodziła się w Częstochowie. Wychowała pomiędzy lasem a rzeką. Od czasu studiów mieszka w Krakowie. Prawniczka. Doktorantka prawa na UJ. Pracuje nad rozprawą doktorską poświęconą autonomii pacjenta. Pisze. Fotografuje analogowo i otworkowo. Laureatka wielu konkursów poetyckich, m.in. im. Georga Trakla (2015), im. Rafała Wojaczka (2015), im. Haliny Poświatowskiej (2017) oraz organizowanego przez Biuro Literackie Połowu (2017) i Pracowni Pierwszej Książki (2018). Nominowana do nagrody głównej w Konkursie Poetyckim im. Jacka Bierezina (2018).

Karol Poręba (1994) – krytyk literacki, redaktor, literaturoznawca. Zajmuje się przede wszystkim poezją XX wieku i współczesną, a także socjologią literatury oraz filozofią. Pracuje w Wydawnictwie Ossolineum.

Pochwalone – eklektyczny radykalny fem-power-jazzy-punk (Kraków/Sejny/Warszawa). Grają w tercecie: bas, perkusja i wokal, choć kiedyś można było się doliczyć dwunastu osób w zespole. Dotychczas wykorzystywały teksty funkcjonujące w tradycji ludowej i poezję tworzących współcześnie poetek polskich, obecnie sięgają również do poezji obcojęzycznej – niezmiennie o tym, co kobiet dotyczy i co je dotyka. Wspólnota doświadczeń, bunt przez pokolenia, moce, niemoce, zabawa i smutek. Nowe sensy na przecięciach. Różnorodnie muzycznie: czadowo i lirycznie, szybko i transowo, wrzaskliwie i melodyjnie – teraz więcej punka i transowego bitu niż folku.

Paweł Próchniak (1966) – historyk literatury i krytyk literacki. Wykłada na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie. W kręgu jego zainteresowań pozostaje m.in. twórczość pisarzy polskiego modernizmu (od przedpola Młodej Polski po współczesność), poezja XX wieku, literatura najnowsza oraz sztuka interpretacji. Ze szczególną uwagą przygląda się przejawom ciemnego nurtu modernizmu i tym zjawiskom literackim współczesności, które stają się przestrzenią spotkania z różnymi odmianami ciemności. Wiele jego prac to interpretacyjne zbliżenia odsłaniające architektonikę pojedynczych utworów oraz kształt stojącej za nimi wyobraźni i wpisanego w nie doświadczenia. Autor licznych monografii i redaktor wielu naukowych tomów zbiorowych. Kieruje utworzoną z jego inicjatywy Pracownią Antropologii Słowa działającą przy Ośrodku „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie, członek Rady Fundacji im. Zbigniewa Herberta, od 2018 roku juror Nagrody Literackiej Nike.
[fot. Iwona Burdzanowska lub Bruno Schulz. Festiwal]

Przepych – wrocławski duet muzyczny, który z pomocą możliwie najskromniejszych środków stawia na maksymalizm ekspresji. Instrumentarium rockowe wzbogacone o samplery obsługują członkowie takich formacji jak: Kurws, Ukryte Zalety Systemu (UZS), Norymberga, Pustostany. Od 2015 roku zespół koncertował w kilkunastu krajach europejskich, w maju 2016 zagrał w studiu kultowej rozgłośni Radia Student w Lublanie. W marcu 2019 roku ukazał się debiutancki album grupy Regresarabas.

Jan Rojewski (1994) – finalista konkursu im. Jacka Bierezina, laureat konkursu im. Rafała Wojaczka i 13. edycji Połowu. Jako dziennikarz stale współpracuje z „Rzeczpospolitą” i „Polityką”. Autor tomu poetyckiego Ikononoklazm (2018).

Joanna Roszak (1981) – adiunkt w Instytucie Slawistyki Polskiej Akademii Nauk, współfundatorka i wiceprezeska Fundacji Józefa Rotblata; doktor nauk humanistycznych, poetka, nauczycielka języka polskiego w Ogólnokształcącej Szkole Baletowej im. Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej w Poznaniu. Ostatnio wydała Miejsce i imię. Poeci niemieckojęzyczni żydowskiego pochodzenia (2014), Słyszysz? Synagoga. Wychodząc spod poznańskiej synagogi przy Wronieckiej (2015) oraz Żuraw z origami. Opowieść o Józefie Rotblacie (2019). W 2019 roku ukazał się też redagowany przez nią zbiór esejów Tymoteusza Karpowicza. Propagatorka edukacji na rzecz pokoju.

Zuzanna Sala (1994) – bierutowianka, studentka polonistyki w ramach MISH na UJ. Księgarka, redaktorka kwartalnika literackiego „KONTENT”. Publikowała w „Odrze”, „Wakacie”, „ArtPapierze” i „Nowej Dekadzie Krakowskiej”.

Marcin Sendecki (1967) – urodził się w Gdańsku, dorastał w Tomaszowie Lubelskim, mieszka w Warszawie. Jest laureatem Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius z 2014 roku (w kategorii Książka roku za tom Przedmiar robót) oraz Nagrody Miesięcznika „Odra” i Nagrody im. Wisławy Szymborskiej za zbiór W (2016). Ostatnio wydał 11 przypisów do22oraz 33 inne obiekty tekstowe (2017).

Krzysztof Siwczyk (1977) – autor książek poetyckich i eseistycznych, ostatnia to Mediany (2018). Debiutował w 1995 roku tomem Dzikie dzieci. Laureat wielu nagród poetyckich, m.in. Nagrody „Czasu Kultury” za najlepszy debiut (1995), nagrody im. Jacka Bierezina (1995), nagrody Fundacji Kultury (1999). Zagrał również główne role w dwóch filmach fabularnych: Wojaczek (reż. Lech Majewski, 1999) oraz Wydalony (reż. Adam Sikora, 2010). Mieszka w Gliwicach.
[fot. Artur Szlosarek]

Jakub Skurtys (1989) – mieszka we Wrocławiu, pracuje na Wydziale Filologicznym UWr; krytyk literacki (głównie od poezji), publikuje.

Justyna Sobolewska (1972) – krytyczka literacka, dziennikarka tygodnika „Polityka”. Ukończyła filologię polską na UW. Pracowała w „Przekroju” (2001–2008) i „Dzienniku” (2008–2009). Jest współautorką książki Jestem mamą (2004) i antologii opowiadań Projekt mężczyzna (2009). W 2016 roku ukazała się jej Książka o czytaniu. Autorka wyboru opowiadań Kornela Filipowicza Moja kochana, dumna prowincja (2017). Przez dziesięć lat współpracowała z TVP Kultura (do 2017 roku). Członkini jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius, zasiadała także w jury Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Mieszka w Warszawie.

Andrzej Sosnowski (1959) – jeden z najbardziej wpływowych polskich poetów współczesnych, uznany tłumacz oraz pracownik redakcji „Literatury na Świecie”. Tłumaczył takich twórców jak Ezra Pound, John Ashbery, John Cage czy Elizabeth Bishop. Sosnowski jest ponadto laureatem m.in. Nagrody im. Kazimiery Iłłakowiczówny (1992), Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1997), Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius – za Książkę roku (2008) i za całokształt pracy twórczej (2017) – czy Nagrody Literackiej Gdynia (specjalne wyróżnienie, 2011). Mieszka w Warszawie.
[fot. Andrzej Solnica]

Jitka N. Srbová (1976) – poetka i redaktorka, autorka trzech tomików: Někdo se loudá po psím (Ktoś włóczy się jak pies, 2011), Světlo vprostřed těla (Światło w środku ciała, 2013) i Les (Las, 2016). Jej wiersze trzykrotnie publikowano w roczniku-antologii Nejlepší české básně (Najlepsze czeskie wiersze), jest też stałą współpracowniczką magazynu „Tvar”. Pracuje zawodowo jako copywriterka. Mieszka w Hořovicach, miasteczku położonym na zachód od Pragi.
[fot. Jan Horacek]

Jan Stolarczyk (1947) – redaktor i edytor; długoletni redaktor naczelny Wydawnictwa Dolnośląskiego (1987–2007). Przez wiele lat był recenzentem literackim miesięcznika „Odra”. Przyjaciel Tadeusza Różewicza, sekretarz, edytor i wydawca jego twórczości. Obecnie jest kuratorem spuścizny pisarskiej Tymoteusza Karpowicza. Mieszka we Wrocławiu.

Miriam Van hee (1952) – belgijska poetka tworząca w języku flamandzkim, slawistka, tłumaczka dzieł m.in. Osipa Mandelsztama i Anny Achmatowej. Jako poetka debiutowała w 1978 roku, od tego czasu opublikowała dziesięć tomików wierszy. Za ostatni z nich, Als werden wij ergens ontboden (Jak gdyby nas dokądś wzywano), otrzymała nagrodę Ultima 2017 w dziedzinie literatury. Jest najczęściej tłumaczoną na języki obce poetką piszącą po flamandzku, gości na festiwalach poetyckich na całym świecie.

Anna Wanik – absolwentka filozofii, bohemistka, tłumaczka języka czeskiego oraz założycielka Fundacji Kukatko promującej polsko-czeską współpracę kulturalną. Koordynatorka Literackiego Budżetu Obywatelskiego w ramach ESK Wrocław 2016. Autorka przekładów m.in. Marka Šindelki, Zostańcie z nami (2016) i Mapa Anny (jesień 2019). Współpracuje z kilkoma festiwalami literackimi: Międzynarodowym Festiwalem Opowiadania, Miesiącem Spotkań Autorskich, Festiwalem Góry Literatury.
[fot. Joanna Invi Jankowska]

Agnieszka Wolny-Hamkało (1979) – pisarka urodzona we Wrocławiu. Autorka powieści (ostatnia Moja córka komunistka, 2018), szkiców, tomików poetyckich, m.in.: Spamy miłosne (2007), Borderline (2013), Panama smile (2017), a także książek dla dzieci i sztuk teatralnych. Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Jej wiersze przełożono na piętnaście języków. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY (otrzymała wyróżnienie IBBY za książkę Nikt nas nie upomni). Laureatka nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Stypendystka Literarisches Colloquium Berlin. Kuratorka literacka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Mieszka we Wrocławiu. W lutym 2019 ukazała się jej nowa książka Lato Adeli.

Bohdan Zadura (1945) – urodzony w Puławach. Poeta, prozaik, krytyk literacki, tłumacz liryki anglojęzycznej, węgierskiej, ukraińskiej, białoruskiej i rosyjskiej. Autor licznych tomów poetyckich, w tym debiutanckiego W krajobrazie z amfor (1968) i najnowszego Po szkodzie (2018). Łącznie wydał dwadzieścia pięć książek poetyckich i kilkanaście tomów eseistycznych i prozatorskich. Od 2004 roku redaktor naczelny miesięcznika „Twórczość”. Laureat licznych prestiżowych nagród literackich, m.in. dwukrotnie Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (za książkę roku w 2011 i za całokształt pracy twórczej w 2018 roku), a także polskich i międzynarodowych odznaczeń państwowych za działalność kulturalną.
[fot. Biuro Literackie]

Andrzej Zawada (1948) – historyk literatury, krytyk, eseista. Profesor zwyczajny na Wydziale Filologicznym UWr, dyrektor Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWr (2005–2016). Zajmuje się literaturą polską XX wieku i współczesną, zagadnieniami zbiorowej pamięci symbolicznej, procesami komunikacji interkulturowej. Autor książek o literaturze: Gra w ludowe (1983), Wszystko pokruszone (1985), Dwudziestolecie literackie (1995), Mit czy świadectwo? Szkice literackie (2000), Literackie półwiecze 19391989 (2001), Oset, pokrzywa. Szkice o literaturze (2011), monografii Jarosław Iwaszkiewicz (1994) i Miłosz (1996). Opublikował dwa zbiory poetyckie: Dziecię nomadów. Wiersze i uwagi (1998), Murzynek (2001). W esejach opisywał przemianę kulturowej tożsamości mieszkańców Ziem Zachodnich: Bresław (1996), Dolny Śląsk. Ziemia spotkania (2002), Pochwała prowincji (2009), Drugi Bresław (2015). Członek jury Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus (2006–2015), a od 2017 roku przewodniczący jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius i dyrektor programowy Międzynarodowego Festiwalu Poezji Silesius.

Ladislav Zedník (1977) – poeta, z wykształcenia paleontolog, autor trzech tomów wierszy. Za ostatni z nich, Město jeden kámen (Miasto jeden kamień, 2015), otrzymał nagrodę Magnesia Litera w kategorii poezja. Jego wiersze tłumaczono na włoski i portugalski. Od czasu do czasu pisuje recenzje, przez pięć lat współpracował jako redaktor z czasopismem „Host”.
[fot. Max Pflegel]

Serhij Żadan (1974) – ukraiński poeta, pisarz i tłumacz z języka niemieckiego. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus z 2015 roku za powieść Mezopotamia, Nagrody „Mosty Berlina” oraz Nagrody im. Josepha Conrada. Jego książki przetłumaczono na szesnaście języków. Po polsku ukazały się m.in. tomiki Historia kultury początku stulecia (2005), Etiopia (2011) oraz sześć powieści: Big Mac (2005), Depeche Mode (2006), Anarchy in the UKR (2007), Hymn demokratycznej młodzieży (2007), Woroszyłowgrad (2013) i ostatnio Internat (2019). Mieszka w Charkowie.
[fot. Bruno Schulz. Festiwal]