Uczestnicy festiwalu

Biogramy uczestników II Międzynarodowego Festiwalu Poezji SILESIUS

Stanisław Bereś (ur. 1950) – historyk literatury, krytyk, eseista, poeta i tłumacz; profesor w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1979–1987 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej; 1987–1993 na Uniwersytecie Charles’a de Gaulle’a w Lille. Redaktor Telewizyjnych Wiadomości Literackich oraz magazynu kulturalnego Latarnik; członek jury Nagrody Literackiej Nike i Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus; redaktor naczelny serii Biblioteka Narodowa. Autor filmów dokumentalnych: Biały brat Papuasów, Ciało kamienia, Wydaj to sam. Opublikował dwadzieścia siedem książek, m.in.: Rozmowy ze Stanisławem LememPół wieku czyśćca. Rozmowy z Tadeuszem Konwickim (pod pseud. Stanisław Nowicki), Ostatnia wileńska plejada. Szkice o poezji kręgu ŻagarówPoètes de l’apocalypse. Anthologie de poésie en polonais, hébreu et yiddish (1939–1945) (wraz z Danielem Beauvois, Jeanem-Marie Delmaire’em, Marylą Laurent); Uwięziony w śmierci. O twórczości Tadeusza GajcegoRozdarta kurtyna. Rozważania nie tylko o teatrze (wraz z Kazimierzem Braunem), Słownik dzieł i tematów literatury francuskiej (przekład wraz z Marylą Laurent), Tako rzecze… LemSzuflada z Atlantydy, Historia i fantastyka. Rozmowy z Andrzejem Sapkowskim, Wojaczek wielokrotny. Wspomnienia, relacje, świadectwa, Okruchy Atlantydy. Wrocławski riffKosmos miedziorytu. Rozmowy o grafice (wraz z Przemysławem Tyszkiewiczem), Gajcy. W pierścieniu śmierci.

Anders Bodegård (ur. 1944) – szwedzki slawista, tłumaczy na język ojczysty literaturę polską oraz francuską. Popularyzator kultury polskiej w Szwecji. Tłumaczył i spopularyzował w Skandynawii takich polskich twórców jak: Witold Gombrowicz, Ryszard Kapuściński, Ewa Lipska, Zbigniew Herbert, Paweł Huelle, Antoni Libera, ks. Józef Tischner, Adam Zagajewski czy Wisława Szymborska. Ta ostatnia wielokrotnie podkreslała, że bez świetnych tłumaczeń Bodegårda nie otrzymałaby literackiej Nagrody Nobla.

Cezary Domarus (ur. 1966) – poeta, prozaik, sound nomad. Debiutował w 1992 roku na łamach pisma „brulion”. Ostatnio wydał tom poezji Zwrotki (2012) oraz zbiór tekstów Podania (2013), traktujących o doświadczaniu języka. W tym roku nominowany do Nagrody Poetyckiej Silesius za książkę poetycką cargo, fracht. Mieszka w Warszawie.

Janusz Drzewucki (ur. 1958) – poeta, krytyk literacki, wydawca, dziennikarz; członek PEN Clubu, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego (1982). Po studiach odbył staż asystencki na UJ, potem był redaktorem w Wydawnictwie „Pomorze” w Bydgoszczy (1984–1989). Od 1990 r. mieszka i pracuje w Warszawie. Dziennikarz tygodnika „ITD” (1990), dwutygodnika „Atak” (1991), „Nowej Europy” (1991–1993), „Rzeczpospolitej” (1993–2005). Ponadto: artykuły i recenzje poświęcone współczesnej literaturze ogłaszał na łamach „Gazety Wyborczej” (1991–1992), „Polityki” (1992–1994), „Sycyny” (1995–1996) oraz „Tygodnika Powszechnego” (1997–2004).

Za debiutancki zbiór wierszy Ulica Reformacka (1988) dostał Nagrodę im. Kazimiery Iłłakowiczówny, przyznawaną za najlepszy poetycki książkowy debiut roku. Potem wydał tomy poezji: Starożytny język (1989), Podróż na południe (1995), Światło września (1998), Wiersze wybrane (2010), Dwanaście dni (2013) i Rzeki Portugalii (2016). Jako krytyk literacki zadebiutował w roku 1985 w „Życiu Literackim” i z tym pismem współpracował do roku 1990, w tym samym czasie współpracował także z dwutygodnikiem „Student”, „Pismem Literacko-Artystycznym” i z „Poezją”. Autor książek krytycznoliterackich Chaos i konwencja (1988), Smaki słowa. Szkice o poezji (1999), Akropol i cebula. O Zbigniewie Herbercie (2004), Stan skupienia. Teksty o prozie (2014), Charakter pisma. Szkice o polskiej poezji współczesnej (2015), Środek ciężkości. Szkice o współczesnej liryce polskiej (2016). Ponadto: w roku 2015 opublikował książkę Życie w biegu. O ludziach, miejscach, literaturze, piłce nożnej, maratonach i całej reszcie. Laureat Nagrody Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1989), Funduszu Literatury (1989) oraz Nagrody im. Stanisława Piętaka (1991) w dziedzinie krytyki literackiej, a także Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida w dziedzinie literatury (2014) oraz Symbolicznej Nagrody Ryszarda Milczewskiego-Bruna w dziedzinie krytyki literackiej (2014).

W latach 2005–2012 pracował jako redaktor naczelny Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. Jest edytorem trzech tomów utworów wybranych Jarosława Iwaszkiewicza, które ukazały się w latach 2007–2008: Urania i inne wiersze, Brzezina i inne opowiadania, Wenecja i inne szkice. Od roku 1983 publikuje w „Twórczości”, od 1996 członek zespołu redakcyjnego i redaktor działu poezji pisma, gdzie pracuje do dzisiaj. W ostatnich latach szkice i recenzje ogłasza także w dwumiesięczniku „Topos”, w kwartalnikach „Wyspa” i „Fraza” oraz w „Magazynie Literackim. Książki”. Od roku 2013 pracuje również na rzecz Biblioteki Narodowej. W roku 2005 Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej odznaczył go Srebrnym Krzyżem Zasługi. W roku 2006 prezydent Włoch Giorgio Napolitano uhonorował go Krzyżem Kawalerskim Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej (Ordine Della Stella Della Solidarieta’ Italiana). W roku 2016 odznaczony brązowym medalem „Gloria Artis”. Od roku 2016 przewodniczący jury Nagrody Literackiej m.st. Warszawy, a także członek jury Nagrody Poetyckiej Orfeusz. Mieszka w Warszawie

Darek Foks (ur. 1966) – poeta, prozaik i scenarzysta. W ostatnich latach opublikował książki: Rozmowy z głuchym psem (2013), Debordaż (2014), Susza (2014), Tablet taty (2015), Historia kina polskiego (2015), Historia poezji polskiej dla drwali (2015). Nominowany do Paszportu Polityki (2000, 2004), Nagrody Literackiej Gdynia (2006, 2013, 2014), Nagrody Literackiej Nike (2014) i Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2011, 2013), którą otrzymał za całokształt twórczości w 2014 roku. Pracuje w redakcji „Twórczości”.

Piotr Janicki (ur. 1974) – poeta urodzony w Białymstoku, obecnie mieszka w Supraślu. W 2006 r. wydał tom wierszy Nadal aksamit. Za drugą książkę poetycką Wyrazy uznania (2014) otrzymał Literacką Nagrodę Gdynia 2015. Współautor portalu „Cyc gada”, drukował wiersze w branżowych pismach. „13 sztuk” (2016) to druga książka Janickiego wydana nakładem Fundacji im. Tymoteusza Karpowicza.

Grzegorz Jankowicz (ur. 1978) – filozof literatury, krytyk i tłumacz. Pracownik Centre for Advanced Studies in the Humanities Uniwersytetu Jagiellońskiego. Redaktor działu kultury „Tygodnika Powszechnego”. Juror Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Dyrektor programów literackich Fundacji Tygodnika Powszechnego. Dyrektor programowy Festiwalu Conrada. Członek rady programowej Festiwalu Copernicus. Członek rady programowej Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Opublikował m.in.: Po co jest sztuka? Rozmowy z pisarzami (Kraków 2013), Cmono. Rozmowy z pisarzami (Kraków 2013), Gombrowicz – Loading. Esej o formie życia (Wrocław 2014), Uchodźcy z ziemi Ulro. Eseje (2015). Pod jego redakcją ukazał się tom Opowieść o dwóch miastach. Wrocław i Kraków (Kraków 2015), prezentacja Wrocławia i Krakowa jako miast literatury. Wspólnie z Anną Kałużą przygotował tomy: Pracownia Poetycka Silesius. Rok 1: Foks, Sosnowski (Wrocław 2015) oraz Pracownia Poetycka Silesius. Rok 2: Matywiecki, Pasewicz, Pietrek (Wrocław 2016). Z Zofią Król zredagował książkę Wolne słowa. Zestaw do ćwiczeń indywidualnych i zbiorowych (Gdańsk 2016). Niedawno ukazała się jego książka Życie na poczytaniu. Rozmowy o literaturze i reszcie świata (Wrocław 2016). Z Alberto Manguelem napisał książkę Małe języki, wielkie literatury. Small Languages, Big Literature (Gdańsk 2017). Mieszka w Krakowie.

Radosław Jurczak (ur. 1995) – poeta. Laureat konkursu im. Jacka Bierezina, finalista Połowu. Publikował m.in. w „Arteriach”, „Inter-„, „Wakacie”, „#Nośniku Rozdzielczości Chleba”. Studiuje filozofię, kognitywistykę i matematykę w ranach MISH UW. Mieszka w Łomiankach.

Anna Kałuża – krytyk literacki, zajmuje się współczesną polską poezją, pracuje w Zakładzie Literatury Współczesnej Instytutu Nauk o Literaturze Uniwersytetu Śląskiego, autorka książek: Wola odróżnienia. O modernistycznej poezji Jarosława Marka Rymkiewicza, Julii Hartwig, Witolda Wirpszy i Krystyny Miłobędzkiej (Kraków 2008), Bumerang. Szkice o poezji polskiej przełomu XX i XXI wieku (Wrocław 2010). Współredagowała z Martą Cuber dział literatury w Tekstyliach bis. Słowniku młodej polskiej kultury (Kraków 2007), z Grzegorzem Jankowiczem Rodzinną Europę. Pięć minut później (Kraków 2011) oraz z Aliną Świeściak Interpretować dalej. Najważniejsze polskie książki poetyckie 1945–1989 (Kraków 2011).

Barbara Klicka – poetka i animatorka kultury. Zdarzało jej się bywać również redaktorką, dramaturżką i autorką tekstów piosenek. Współtworzyła płytę Czarny war i projekt wydawniczo-płytowy Nowy Tajny Detektyw. Wydała trzy książki z wierszami, w tym same same – nominowane do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius w 2013 roku oraz nice uhonorowane Wrocławską Nagrodą Poetycką Silesius oraz Nagrodą Literacką Gdynia w 2016 roku.

Aldona Kopkiewicz (ur. 1984) – autorka poematu Sierpień (Lokator 2015), filozoficzno-fantastycznych bajek i esejów (publikowanych głównie w „Dwutygodniku”). Laureatka Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius w kategorii Debiut w 2016 roku.

Damian Kowal (ur. 1990) – pochodzi z Legnicy, mieszka i pracuje we Wrocławiu. Lubi koty, kawę, śmiać się z ludzi i słuchać rozmów w autobusach. Marzy o domku na północy Norwegii i pierwszym wydaniu Unknown Pleasures na winylu. Wierzy, że w końcu wyjdzie druga płyta The Avalanches. Ma nadzieję, że zrozumiem kiedyś mechanikę kwantową.

Urszula Kozioł (ur. 1931) – od powojnia związana z Wrocławiem, gdzie skończyła polonistykę, mieszka i pisze. Poetka, prozaiczka, felietonistka, redaktorka wrocławskiej „Odry”, współpracowniczka teatru „Kalambur”, uhonorowana licznymi nagrodami: im. S. Piętaka, Fundacji im. Kościelskich, miasta Wrocławia i Ministra Kultury i Sztuki. Namiętna podróżniczka, która przemierzyła Europę i Amerykę, pozostawiając w poezji ślad swoich wędrówek. Wiersze Urszuli Kozioł wyróżnia szeroki gest poetycki, potrzeba odwoływania się do całego bogactwa przyrody i ogromnych, nieraz bardzo egzotycznych zasobów kultury. Tłem dla jej krajobrazów będą zawsze ogrody Edenu lub Wersalu; tłem dla zakochanych – prowansalska liryka miłosna, opowieść o Tristanie i Izoldzie, historia Otella lub Penelopy. Zderzenie mitu i codzienności jest także zadaniem dla języka. Jak – nie tracąc z pola widzenia konkretu – skierować uwagę ku temu, co trwałe, nieskończone? Urszuli Kozioł ta sztuka się udaje. W jej wierszach jest zapach siana i smak wieczności. W roku 2003 otrzymała doktorat honorowy Uniwersytetu Wrocławskiego. Mieszka we Wrocławiu. Jej wiersze były tłumaczone m.in. na angielski, niemiecki, włoski, francuski, rosyjski, serbski, hiszpański, niderlandzki.

Zbigniew Kruszyński (ur. 1957) – polski pisarz. Działacz Solidarności, więziony w latach 1982–1984, po uwolnieniu wyemigrował do Szwecji. Doświadczenia emigracyjne były tematem jego debiutanckiej powieści pt. Schwedenkräuter (1995). Za opowiadające o działalności opozycyjnej Szkice historyczne (1996) został nominowany do Nagrody Literackiej Nike 1997. W 1999 roku opublikował zbiór opowiadań Na lądach i morzach – nominacja do Nagrody Literackiej Nike 2000. W Powrocie Aleksandra (2006) opowiada o powrocie emigranta do kraju. W roku 2007 otrzymał Nagrodę im. Andrzeja Kijowskiego oraz był nominowany do Nagrody Literackiej Nike za zbiór opowiadań Powrót Aleksandra. 18 maja 2015 otrzymał Poznańską Nagrodę Literacką im. Adama Mickiewicza.

Jerzy Kronhold – poeta. Współtwórca Nowej Fali. Aktywny działacz Solidarności Polsko-Czesko-Słowackiej. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim i reżyserię dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Zadebiutował w 1972 roku tomem wierszy Samopalenie. Pracował między innymi jako bibliotekarz, reżyser, antykwariusz, dziennikarz, konsul generalny RP w Ostrawie i dyrektor Instytutu Polskiego w Bratysławie. Mieszka w Puńcowie pod Cieszynem. Do Wrocławskiej nagrody Poetyckiej Silesius 2017 nominowany za książkę Skok w dal (Wydawnictwo Literackie).

Marie Lundquist (ur. 1950) – szwedzka poetka, dramatopisarka i tłumaczka. Stypendystka Akademii Szwedzkiej, laureatka licznych nagród. Mieszka w Sztokholmie.

Paweł Mackiewicz – adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej UWr (Zakład Literatury Polskiej po 1918 roku); główne dziedziny zainteresowań badawczych: poezja polska i światowa XX i XXI wieku, historia krytyki literackiej XX i XXI wieku; autor czterech książek oraz przeszło dwustu recenzji i szkiców krytycznoliterackich, redaktor tomu felietonów zebranych Kazimierza Wyki.

Joanna Orska – krytyczka literacka, adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej UWr. Członkini kapituły nagrody im. Wisławy Szymborskiej. Ostatnio wydała tom Republikapoetów. Poetyckość i polityczność w krytycznej praktyce (2013).

Mieczysław Orski (ur. 1943) – do 1961 mieszkał w Sopocie. Studia na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie ukończył polonistykę w 1966 r. Od 1972 roku sekretarz redakcji miesięcznika „Odra”, a od 1991 roku redaktor naczelny tego pisma. Debiutował jako poeta tomikiem wierszy Wyspa (1966), po czym opublikował tomik Zamarznięty ocean. Wydał tomy esejów i szkiców literackich poświęconych współczesnej literaturze: Zmowa obojętnych (1973), Etos lumpa (1978), Kontestator wśród narodowych znaków (1989), A mury runęły (1995), Autokreacje i mitologie (1997), Lustratorzy wyobraźni (2002) – za tę ostatnią książkę przyznano mu wyróżnienie Fundacji Kultury. Współpracuje jako eseista i krytyk z wieloma czasopismami, a jako autor adaptacji i scenariuszy z teatrami, m.in. z wrocławskim „Kalamburem”, na scenie którego m.in. Włodzimierz Herman zrealizował jego widowisko pt. Futurystykon. W latach 80. wystawiano na scenach Wrocławia, Warszawy i Bydgoszczy jego adaptację powieści Kronika wypadków miłosnych Tadeusza Konwickiego. W latach 80. podjął współpracę z Radiem „Wolna Europa”, jako komentator literacki rozgłośni – do jej zamknięcia. Od r. 1996 do 2003 etatowy konsultant literacki Wrocławskiego Teatru Lalek. W 1992 roku był wykładowcą Uniwersytetu Letniego Instytutu Jana Pawła II w Rzymie. Był członkiem i działaczem rozwiązanego po stanie wojennym Związku Literatów Polskich, a po r. 1989 wiceprezesem wrocławskiego Oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Jest członkiem PEN-Clubu. W r. 1989 otrzymał literacką Nagrodę Miasta Wrocławia, w 1988 – Nagrodę Dolnośląskiego Oddziału Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich za publikację na łamach „Res Publiki”. Należał do związku Solidarność w latach 1980-1989. Pomysłodawca i współorganizator wielu cykli upowszechniających kulturę literacką we Wrocławiu, m.in. Turniejów Jednego Wiersza im. Rafała Wojaczka, Salonu Literackiego, Wrocławskiego Studium Literackiego przy Ośrodku Kultury i Sztuki i „Odrze”.

Jacek Podsiadło (ur. 1964) – pracował w hucie, na budowach, do niedawna prowadził audycje w Polskim Radiu w Opolu, w latach osiemdziesiątych współpracował z pacyfistycznym i ekologicznym ruchem „Wolność i Pokój”, od 1991 był związany z „brulionem”. Jest laureatem nagród literackich: Brulionu Poetyckiego (1992), nagrody im. Georga Trakla (1994), Nagrody Kościelskich (1998), Nagrody Miłosza (2000), Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2015) oraz Nagrody im. Wisławy Szymborskiej (wspólnie z Romanem Honetem, 2015). Czterokrotnie nominowany do Nagrody Nike, a za debiut prozatorski do Nagrody Gdynia. Jego poezje tłumaczono na większość języków europejskich. Jest twórcą i redaktorem internetowego Domowego Radia „Studnia”.

Adam Poprawa (ur. 1959) – historyk literatury, krytyk literacki i muzyczny, prozaik, kiedyś poeta. Wydał m.in. tomiki wierszy Komentarz do Dantego (Wydawnictwo Kret, Wrocław 1990), Koncert na adwent (OKiS, Wrocław 1995), rozprawę Kultura i egzystencja w poezji Jarosława Marka Rymkiewicza (Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1999), zbiór szkiców Formy i afirmacje (Universitas, Kraków 2003), tom prozatorski Walce wolne, walce szybkie (WBPiCAK, Poznań 2009). Prowadzi w „Odrze” rubrykę płytową CDn, jest felietonistą „Czasu Kultury”. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej UWr.

Renata Senktas (ur. 1979) – poetka i tłumaczka, absolwentka filologii angielskiej UW. Publikowała między innymi w „Studium”, „Czasie Kultury”, „Kwartalniku Artystycznym”, „Arteriach”, „Literaturze na Świecie” i antologii Solistki (2009). Wydała dwie książki poetyckie: Bardzo (2010) i Clarity (2016).

Andrzej Skrendo (ur. 1970) – historyk i teoretyk literatury, krytyk literacki. Autor m.in. książek Tadeusz Różewicz i granice literatury. Poetyka i etyka transgresji (Kraków 2001) oraz Przodem Różewicz (Warszawa 2012). Zajmuje się literaturą nowoczesną, zwłaszcza poezją, a także teorią literatury: hermeneutyką, dekonstrukcją, konstruktywizmem. We współpracy z E. Kuźmą oraz J. Madejskim wydał i opracował antologię Konstruktywizm w badaniach literackich (Kraków 2006). Członek Komitetu Redakcyjnego „Pamiętnika Literackiego”. Pracuje w Instytucie Polonistyki i Kulturoznawstwa na Uniwersytecie Szczecińskim. Niegdyś dziennikarz, m.in. prezes zarządu i redaktor naczelny Polskiego Radia Szczecin oraz kierownik Redakcji Literackiej II Programu Polskiego Radia w Warszawie.

Dariusz Suska (ur. 1968) – liceum skończył we Wrocławiu, fizykę studiował na Politechnice Wrocławskiej i uniwersytetach we Wrocławiu i Warszawie. Wydał pięć tomików wierszy, m.in. Wszystkich naszych drogich zakopanych (Czarna Lampa, 2000), Całą w piachu (Czarne, 2004) i Duchy dni (Biuro Literackie, 2012). Za swoją szóstą książkę poetycką Ściszone nagle życie został nominowany do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius.

Piotr Śliwiński (ur. 1962) – prof. na UAM w Poznaniu, historyk i krytyk literatury. Autor i współautor kilku książek, m.in. Literatura polska 1976-1998. Przewodnik po prozie i poezji (razem z P. Czaplińskim, 1999), Przygody z wolnością (2002), Świat na brudno (2007). Zredagował m. in. cztery książki zbiorowe o poetach współczesnych (Miłobędzkiej, Krynickim, Sommerze, Sosnowskim). Kurator pięciu festiwali „Poznań Poetów”.

Andrzej Zawada (ur. 1948) – historyk literatury, krytyk, eseista. Profesor zwyczajny na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, dyrektor Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej (2005-2016). Zajmuje się literaturą polską XX wieku i współczesną, zagadnieniami zbiorowej pamięci symbolicznej, procesami komunikacji interkulturowej. Autor książek o literaturze: Gra w ludowe (1983), Wszystko pokruszone (1985), Dwudziestolecie literackie (1995), Mit czy świadectwo? (2000), Literackie półwiecze 1939-1989 (2001), Oset, pokrzywa (2011), monografii Jarosław Iwaszkiewicz (1994), Miłosz (1996). Opublikował dwa zbiorki poetyckie: Dziecię nomadów (1998), Murzynek (2001). W esejach opisywał przemianę kulturowej tożsamości mieszkańców Ziem Zachodnich: Bresław (1996), Dolny Śląsk, ziemia spotkania (2002), Pochwała prowincji (2009), Drugi Bresław (2015). Członek jury Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus” (2006-2015). Dyrektor Wrocławskiego Domu Literatury (2016/17). Należy do PEN Clubu, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Association Internationale des Critiques Litteraires.

Joanna Żabnicka – poetka o ciągotkach teatralnych. Publikowała m. in. w „Arteriach”, „Czasie Kultury”, „Dwutygodniku.com”, „Tygodniku Powszechnym”, „Wakacie”, „Zeszytach Poetyckich” oraz w almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2011, w którym mieści się jej arkusz Tymczasem. Pomysłodawczyni i prowadząca spotkania z cyklu Poezja na Stanie w jednej z poznańskich księgarń. Lubi zmyślać. Nominowana w tym roku do Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius za debiutancką książkę Ogrodnicy z Marly.