Poetica Electronica to nowa inicjatywa Kola Artystyczno-Naukowego Nowych Mediów działającego w Akademii Muzycznej im. Karola Lipinskiego we Wrocławiu. Wydarzenie zrzesza środowiska młodych twórców – kompozytorów, śpiewaków oraz poetów i ma na celu popularyzację ich twórczości. Dzięki dużej liczbie zaangażowanych artystów udało się stworzyć koncert złożony z 11 utworów elektroakustycznych inspirowanych poezją, którego pierwsze publiczne wykonanie odbędzie się w ramach 9. Edycji Międzynarodowego Festiwalu Poezji Silesius.
Czas: niedziela 19 maja, godz. 19.00
Miejsce: Proza | Wrocławski Dom Literatury (Przejście Garncarskie 2)
1
Dawid Grenda – „może nie będzie jutra”
do tekstu *** [Może nie będzie jutra…] Aleksandra Kopeckiego
wyk. Tomasz Śledziona (tenor)
„może nie będzie jutra” do wiersza Aleksandra Kopeckiego *** [Może nie będzie jutra…] to muzyczna medytacja o melancholii. Kompozycja łączy w sobie zarówno elementy algorytmiczne, wykoncypowane ze struktury wiersza, jak i intuicyjne fragmenty pół-improwizowane. Większość materiału dźwiękowego pochodzi z przetwarzanego na żywo głosu, który na bieżąco kreuje wokół siebie organicznie związaną ze sobą materię muzyczną.
Dawid Grenda – student kompozycji trzeciego roku studiów licencjackich na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Muzykoterapii Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie prof. dra hab. Marcina Bortnowskiego.
Jedną z istotniejszych postaci kształtujących postawę artystyczną Dawida jest Grażyna Krzanowska, która poniekąd nakierowała gust młodego twórcy w szkole średniej. Obecnie, ze względu na zainteresowanie naukami ścisłymi, w kręgu jego inspiracji znajdują się przede wszystkim takie postaci jak Iannis Xenakis czy Gérard Grisey – stąd też w jego muzyce znajdują się wpływy muzyki stochastycznej, algorytmicznej i spektralnej.
Do najważniejszych osiągnięć Dawida należą m.in.: uzyskanie I Nagrody w IV i V Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim New Music Generation w Astanie (2022 i 2023), prawykonanie utworu „limen” na 11. edycji Festiwalu Musica Electronica Nova we Wrocławiu (2023) oraz uzyskanie Nagrody Głównej w 64. Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda (2023).
Aleksander Kopecki – absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku śpiew solowy. Wiersze pisze od kilkunastu lat, publikując większość na osobistym blogu. W swojej twórczości porusza różnorodną tematykę koncentrując się jednak na wewnętrznym przeżywaniu destrukcyjnych emocji przez podmiot liryczny.
Tomasz Śledziona – muzyk zamieszkały obecnie we Wrocławiu. W 2021 roku ukończył POSM im. Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu w klasie śpiewu solowego prof. Bogdana Makala. Obecnie jest studentem trzeciego roku studiów licencjackich na wydziale wokalnym Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, w klasie prof. Bogdana Makala i mgr Przemysława Borysa. W ubiegłym roku na deskach uczelni wystąpił w premierowym przedstawieniu operetki „Wiedeńska krew” J. Straussa, gdzie zadebiutował w roli Józefa. W maju tego roku wystąpił w uczelnianej odsłonie opery „Krakowiacy i Górale” J. Stefaniego w roli Morgala. Wokalista ma w swoim repertuarze różnorodne stylistycznie utwory, począwszy od baroku po muzykę współczesną. Jest wielkim zwolennikiem gry scenicznej i teatru w operze. Obecnie rozszerza swoje zainteresowania muzyczne również jako początkujący kompozytor, a w przyszłości chce tworzyć muzykę sceniczną korzystając z tradycji i zdobyczy współczesności.
2.
Julia Łabowska – „Siostra z brokatu”
do tekstu „siostra z brokatu” Karoliny Kapusty
wyk. Monika Brzezińska (sopran)
Utwór opowiada o wewnętrznej sprzeczności. Naprzemiennie występujące formy ,,ja” i ,,siostra” można interpretować jako dwie strony tej samej osoby. Rozproszone w przestrzeni dźwięki symbolizują zamęt pojawiający się w głowie, a wysokie metaliczne brzmienia – mieniący się brokat.
Julia Łabowska – studentka drugiego roku studiów licencjackich w klasie kompozycji prof. dra hab. Cezarego Duchnowskiego w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Swoją edukację muzyczną rozpoczęła w oławskiej szkole muzycznej I st. im. Jadwigi Szajny-Lewandowskiej w 2009 roku, gdzie dzięki nauczycielce kształcenia słuchu zaczęła interesować się kompozycją. Naukę kontynuowała w OSM I i II st. im. Karola Szymanowskiego we Wrocławiu, w klasie skrzypiec. Jej utwory wykonywane były na różnych koncertach, m. in. na „Networked Music Performance”, a także w ramach społecznego komponowania z udziałem zespołu Kompopolex. Inspiracje czerpie zarówno z wielkich dzieł kompozytorów minionych wieków, życia codziennego, losowych zdarzeń – także tych występujących podczas koncertów.
Karolina Kapusta – urodzona w Gliwicach, obecnie mieszka we Wrocławiu. Laureatka XV edycji projektu Połów oraz Pierwszej książki wierszem 2022 – w lutym ukazała się jej debiutancka „fuzja bordo”. Zawodowo związana z branżą PR.
Monika Brzezińska – edukację muzyczną rozpoczęła w Jeleniej Górze od nauki gry na skrzypcach. Szkołę muzyczną drugiego stopnia ukończyła w klasie śpiewu pod kierunkiem Marty Mokrzyckiej – Myrlak. Tytuł licencjata obroniła na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie śpiewu ad. dr Agnieszki Piass. W ramach projektów uczelnianych wcieliła się w takie postaci jak: gryzetka Clo-Clo („Wesoła wdówka”, F. Lehár; w tym na żywo w tej roli na deskach Filharmonii Sinfonia Baltica w Słupsku) i babcia Zeitel („Skrzypek na dachu”, Jerry Bock / Joseph Stein). Uczestniczyła w wielu kursach mistrzowskich, m. in. z Aleksandrą Kurzak, Katelan Tran Terrell, Jackiem Mikołajczykiem czy Szymonem Mechlińskim. Obecnie studiuje na wydziale wokalnym Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, w klasie śpiewu prof. dr hab. Agaty Młynarskiej – Klonowskiej. Wystąpiła z Akademicką Orkiestrą Symfoniczną, którą poprowadził dr hab. Wojciech Rodek, jako Pepi w operetce Wiedeńska krew J. Straussa, reż. Marcina Misiury.
3.
Alina Dzięcioł – „GorSETowanie”
do tekstu „JESZCZE RAZ GORSETOWANIE” Anny Adamowicz
wyk. Alicja Turowska (sopran)
Kompozycja jest stworzona do tekstu Anny Adamowicz pt. „Jeszcze raz gorsetowanie”, w którym wokalistkę i kompozytorkę niezwykle urzekło zderzenie świata niewinnej delikatności młodej dziewczyny borykającej się ze skoliozą z pakietem nieprzyjemności diagnostycznych owiniętym surowością „pracowni rentgena”.
Alina Dzięcioł – studentka studiów magisterskich z kompozycji na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie prof. dr hab. Agaty Zubel. Naukę kompozycji rozpoczęła w 2018 roku u Żanety Rydzewskiej. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie akordeonu, stypendystka Programu „Młoda Polska 2018” za osiągnięcia artystyczne. W swoich utworach lubi łączyć brzmienia oschłe, czysto mechaniczne z warstwami zawierającymi ładunek emocjonalny. Często czerpie inspiracje z literatury z zakresu psychologii. Do jej osiągnięć należą m. in.: II nagroda (I nie przyznano) na 62. Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda kompozycję Secco na cztery klarnety (2020) czy wyróżnienie honorowe w konkursie „The Matan Givol International Composers Competition 2022” w Izraelu organizowanym przez Meitar Ensemble za utwór „The soul of the machine” na zespół instrumentalny (2022). Brała udział w wielu kursach kompozytorskich, m. in. w 2022 roku w „Akademie für Neue Musik” (PER-FORM) współdziałającą wraz z Hochschule Luzern w Szwajcarii, gdzie pod batutą prof. Szymona Bywalca odbyło się prawykonanie jej przestrzenno-performatywnej kompozycji „Lethargy” na głos żeński i zespół instrumentalny w wykonaniu Boswil Ensemble.
Jej utwory były wykonywane m. in. na koncertach towarzyszących Festiwalom Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, Musica Electronica Nova, Na drodze do Nowej harmonii. Kompozycje Aliny Dzięcioł były również wielokrotnie wykonywane za granicą, m. in. we Francji, Hiszpanii, Włoszech i Szwajcarii.
Anna Adamowicz – urodziła się w Lubinie, mieszka i pracuje we Wrocławiu. Diagnostka laboratoryjna, poetka, autorka czterech tomów wierszy, z których najbardziej lubi zmyśl[ ]zmysł wydany pod pseudonimem Laura Osińska. Tłumaczona, antologizowana, wyróżniona Nagrodą Szymborskiej, nominowana do międzynarodowej Nagrody Václava Buriana.
Alicja Turowska – wokalistka osadzona w muzyce klasycznej, szczególnie chętnie wykonująca również muzykę nową oraz filmową i teatralną. Dyplomantka studiów magisterskich w zakresie wokalno-aktorskim Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Laureatka Stypendium Prezydenta Wrocławia w zakresie twórczości i edukacji artystycznej. Jako absolwentka studiów pierwszego stopnia odbyła staż w Chórze Węgierskiego Radia w Budapeszcie, w sekcji sopranu II. Laureatka międzynarodowych konkursów kameralnych (I nagroda miasta Barletta oraz II nagroda miasta Stresa – Włochy) wraz z pianistką Natalią Cichoń, z którą na co dzień tworzą duet. Jest 1/5 nowo-uformowanego zespołu Quinteto Sureño, wykonującego muzykę klasyczną i współczesną opartą o język, i kulturę krajów hiszpańskojęzycznych. Jako solistka oraz członkini zespołów wokalnych współpracowała jak dotąd z takimi instytucjami jak Narodowe Forum Muzyki we Wrocławiu, Filharmonia Dolnośląska w Jeleniej Górze, Filharmonia Świętokrzyska im. Oskara Kolberga w Kielcach czy Teatr Zdrojowy w Kudowie Zdroju. Chętnie angażuje się również w artystyczne projekty intermedialne oraz interdyscyplinarne w Polsce i poza jej granicami.
4.
Oleś Kulczewicz – „źrenica”
do tekstu „źrenica” Jakuba Pszoniaka
wyk. Barbara Głogowska (sopran)
Pieśń jest ilustracyjną podróżą przez świat poetycki Jakuba Pszoniaka, przez najgłębsze strachy człowieka i szukanie sensu w codzienności. Współczesne techniki wokalne i wyalienowana warstwa elektroniczna służą intensyfikacji i przełożeniu sensu warstwy tekstowej na medium dźwiękowe i zanurzeniu w nim odbiorców.
Oleś Kulczewicz – student drugiego roku kompozycji w klasie prof. Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Jego utwory są wykonywane na Akademiach i różnych salach koncertowych zarówno przez studentów, jak i profesjonalne zespoły np: Ensemble Kompopolex. Jest autorem muzyki do filmów, spektakli i gier wideo, jest improwizatorem-pianistą w teatrze improwizacji „irga”. Ma za sobą występy w duecie elektronicznym i trasy koncertowe w roli pianisty sesyjnego. Ukończył studia inżynierskie z informatyki na Uniwersytecie Wrocławskim. W swojej twórczości szuka inspiracji w naturze, sztuce i podróżach, w procesie kompozytorskim balansuje pomiędzy systematyką i intuicyjnością, próbując sięgać do nieświadomości.
Jakub Pszoniak – poeta i grafik, autor książek poetyckich „Chyba na pewno” (Biuro Literackie, 2019), za którą otrzymał Wrocławską Nagrodę Poetycką Silesius, „Lorem ipsum” (Biuro Literackie, 2022) oraz „Karnister”, której premiera planowana jest na 2024. Tłumacz tomów „Głosy” (Pogranicze, 2022) Kateriny Michalicyny, „Oddychaj” Oleny Stepanenko (Pogranicze, 2023) oraz „Tryb” Switłany Powalajewej (Pogranicze, 2024). Autor wyboru wierszy Mirona Białoszewskiego „Z dnia robię noc” (Biuro Literackie, 2022). Był tłumaczony na polski.
Barbara Głogowska – wokalistka, flecistka, absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Gra również na flecie traverso oraz klawesynie. Jest laureatką licznych konkursów w zakresie wykonawstwa historycznego. W 2024 roku wraz z zespołem otrzymała tytuł osobowości artystycznej 7 Międzynarodowego Festiwalu „W BAROKOWYM STYLU”.
5.
Tymoteusz Lasik – „złote”
do tekstu „złote” Karoliny Kapusty
wyk. Agnieszka Raczkowiak (sopran)
Muzyka do tekstu Karoliny Kapusty opowiada o podróży w głąb emocjonalności oraz przeżyć duchowych. Transowość jako znaczący element narracji, wyrażana jest zarówno w treści, jak i muzyce. Utwór powstawał organicznie, krystalizując się we wspólnej z kompozytorem wizji artystycznej wokalistki Agnieszki Raczkowiak, która wzbogaca warstwę muzyczną poprzez interpretację aktorską, różnorodność walorów brzmieniowych głosu oraz ruch. Do charakterystycznych cech kompozycji kształtujących partię wokalną należą recytacja oraz melorecytacja. Dzięki nim przekaz artystyczny osiągnął pożądany wymiar.
Tymoteusz Lasik – w roku 2019 ukończył studia magisterskie ze specjalności prowadzenie zespołów wokalnych i instrumentalnych na Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu i rozpoczął studia kompozytorskie na tejże uczelni w klasie prof. Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil. Na studiach magisterskich dodatkowo realizuje specjalność kompozycja teatralna i filmowa pod okiem dra hab. Sebastiana Ładyżyńskiego oraz kompozycja komputerowa u prof. dra hab. Cezarego Duchnowskiego. W roku 2020 ukończył PSM II st. Im. R. Bukowskiego w klasie śpiewu solowego. Kompozycje Tymoteusza są wykonywane podczas koncertów kompozytorskich na Akademii Muzycznej. Jego utwory miały premierę podczas Wieczorów Choreograficznych Żywioły w Operze Wrocławskiej w 2023 i 2024 roku. Tymoteusz stworzył także muzykę do spektakli na Akademii Sztuk Teatralnych im. S. Wyspiańskiego we Wrocławiu oraz krótkometrażowego filmu pt. „Dzień dobry” w reżyserii Z. K. Bardian. W lutym 2024 został laureatem Konkursu na utwór chóralny zorganizowanym przez swoją Alma Mater. W swojej muzyce czerpie ze zdobyczy muzyki klasycznej oraz współczesnej kształtując własny język kompozytorski. Jego utwory opierają się na spójności formy, wyraźnym przebiegu energetycznym i przekazie emocjonalnym.
Agnieszka Raczkowiak – studiuje śpiew solowy w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu, w klasie prof. dra hab. Piotra Łykowskiego. Jest i poszukuje.
6.
Szymon Kępczyński – „Ostatnia woda”
do tekstu „Ostatnia woda” Soni Nowackiej
wyk. Maria Wajzer (sopran)
Ostatnia Woda to muzyczna interpretacja wiersza Soni Nowackiej opartego o Apokalipsę św. Jana. Wiersz przenosi nas w mroczny świat biblijnej opowieści, gdzie ostatnia woda staje się symbolem końca i zniszczenia. Poprzez bogactwo metafor i symboli, wiersz oddaje atmosferę strachu i nadziei, mieszając w sobie emocje związane z przepowiednią apokaliptyczną. Jest to głęboka refleksja nad ludzką egzystencją i nieuchronnym końcem, który prowadzi do zadumy nad kondycją ludzkości i jej losami.
Szymon Kępczyński – kompozytor, aranżer, wykonawca live electronics, student drugiego roku w klasie kompozycji dra hab. Sebastiana Ładyżyńskiego Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W kręgu jego zainteresowań znajduje się muzyka teatralna, filmowa, elektroniczna i współczesna, co czyni go kompozytorem wszechstronnym. Dorobek artystyczny Szymona obejmuje zarówno kompozycje do form teatralnych, filmowych, jak i utwory autonomiczne i audiowizualne. Prawykonania i premiery jego utworów uświetniły występy publiczności m.in. na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu i Royal College of Fashion w Londynie.
Sonia Nowacka – poetka, z zawodu scenarzystka i copywriterka. Szkice krytyczne i teksty literackie publikowała w licznych czasopismach, monografiach i antologiach poetyckich. Naukowo zajmuje się badaniem elementów gatunkowych science fiction w poezji polskiej oraz anglosaskiej, a także historią krytyki literackiej. Pisze doktorat na temat retoryki sporów krytycznoliterackich w powojennej Polsce.
Maria Wajzer – studentka śpiewu solowego na Akademii Muzycznej im. K.Lipińskiego we Wrocławiu w klasie mgr Joanny Zawartko-Kołodziej. Laureatka Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Zdzisława Skwary.
7.
Nina Kędzierska – „Szukam”
do tekstu „TRZY WIERSZE NA KONIEC LATA” Aleksandra Kopeckiego
wyk. Myroslava Yefimenko (sopran)
Inspiracją do napisania utworu był ostatni z Trzech wierszy na koniec lata Aleksandra Kopeckiego. Główną tematyką tekstu jest miłość, która w warstwie muzycznej odzwierciedlona została poprzez miarowe uderzenia serca oraz nacechowaną emocjonalnie linię melodyczną głosu, wobec którego warstwa elektroniczna stanowi jedynie delikatne i subtelne tło, podkreślające uczucia, które towarzyszą podmiotowi lirycznemu.
Nina Kędzierska – studentka I roku studiów licencjackich w klasie kompozycji dra hab. Adama Porębskiego w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. W swojej twórczości kompozytorka czerpie inspiracje zarówno z muzyki filmowej, jak i relacji międzyludzkich, przyrody oraz wydarzeń dnia codziennego. W utworach liczą się dla niej przede wszystkim emocje, które chce przekazywać odbiorcom poprzez muzykę. Dodatkowym, nieskończonym źródłem inspiracji w komponowaniu są dla niej zamiłowanie do języków obcych i przyrody krajów skandynawskich.
Myroslava Yefimenko – urodziła się w Ukrainie w mieście Łuck. Ukończyła studia I stopnia w Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina, a następnie w Wyższej Szkole Muzycznej II stopnia im. Igora Strawińskiego. W 2020 roku rozpoczęła studia na Akademii Muzycznej im. Mykoły Łysenki we Lwowie. Od 2022 roku jest studentką Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiego we Wrocławiu. Studiuje śpiew solowy na wydziale wokalnym w klasie prof. dr hab. Moniki Kolasy-Chladikowej. Również studiuje dyrygenturę chóralną w klasie dyrygowania prof. dr hab. Agnieszki Franków-Żelazny. Od wielu lat śpiewa w chórach cerkiewnych i zawodowych. Na co dzień jest członkinią chóru Politechniki Wrocławskiej, z którym w 2023 roku zrealizowała koncert dyplomowy wieńczący studia I stopnia. Brała udział w wielu muzycznych projektach, w Polsce jak i w Ukrainie. W swoim dorobku artystycznym ma koncerty solowe w Klubie Muzyki i Literatury we Wrocławiu, we wrocławskiej Akademii Muzycznej oraz koncerty charytatywne ku pomocy Ukrainie. Współpracuje z wrocławską orkiestrą – Wrocław Partum Orchestra.
8.
Hanna Rupocińska – „ile”
do tekstu „ILE” Anny Adamowicz
wyk. Anna Cichocka – sopran
Główną inspiracją dla utworu jest wiersz Anny Adamowicz „ile”. Linia melodyczna odzwierciedla oryginalny sposób w jaki został on napisany – każdy wers jest przesunięty względem poprzedniego odpowiednio w prawo lub lewo tworząc połamaną linię – zygzak. Taki sposób zapisu symbolizuje skrzywiony kręgosłup będący tematem przewodnim wiersza. Warstwa elektroniki jest zainspirowana naturą, głównie oceanem, który jest kręgosłupem ziemi, oraz zmianami, które w nim zachodzą.
Hanna Rupocińska – studentka pierwszego roku studiów licencjackich w klasie kompozycji prof. dra hab. Cezarego Duchnowskiego w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia im. Ryszarda Bukowskiego we Wrocławiu na kierunku rytmika. W swoich kompozycjach stara się przedstawić emocje obecne w procesie twórczym oraz zapewnić słuchaczowi chwilę refleksji. Inspirację czerpie ze sztuki, natury i własnych przeżyć.
Anna Cichocka – studentka drugiego roku studiów licenckich na kierunku śpiew solowy w klasie prof. Agaty Młynarskiej-Klonowskiej i mgr Violetty Marciniak. Ukończyła drugi stopień szkoły muzycznej w Ostrołęce na kierunku wokalistyka. Brała udział w konkursach min. Konkursie Franciszki Platówny we Wrocławiu (III miejsce) oraz konkursie Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie (I miejsce).
9.
Jan Załęcki – „Fuga smutnego juhasa”
do tekstu „Kokainowy Harnaś” Kamila Kawalca
wyk. Katarzyna Daszkiewicz (sopran)
Kompozycja powstała do tekstu „Kokainowy harnaś” Kamila Kawalca, który intryguje energetycznym i zdecydowanym potokiem słów, pociągających za sobą szereg skojarzeń. Warstwa muzyczna podąża za mknącą naprzód wypowiedzią liryczną, próbując niejako „porwać” ze sobą liczne elementy nasuwające się na myśl po drodze. Pozostaje ona w tyle za „uciekającym” tekstem, którego nie sposób dogonić.
Jan Załęcki – student drugiego roku studiów magisterskich z kompozycji na Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie prof. Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil oraz doktorant w dyscyplinie literaturoznawstwo w Kolegium Doktorskim Wydziału Filologicznego na Uniwersytecie Wrocławskim. W roku akademickim 2021/22 swój warsztat kompozytorski rozwijał w Królewskim Konserwatorium w Antwerpii pod opieką Wima Henderickxa i Alaina Craensa. Nagrodzony m. in. w XXVII Ogólnopolskim Otwartym Konkursie Kompozytorskim im. Adama Didura w Sanoku, międzynarodowym konkursie dla młodych kompozytorów „GENERACE 2020” w Ostrawie, 61. Konkursie Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda w Warszawie, czy Konkursie Kompozytorskim na Miniaturę Klawesynową 2023, a także wyróżniony w Konkursie muzyki elektroakustycznej „Etiuda na jedno uderzenie w dzwon” w Krakowie.
Kamil Kawalec – autor książki poetyckiej „Wieża gabba” oraz tekstu spektaklu „Finnegans w/fake” reż. Katarzyna Kalwat. Współzałożyciel magazynu „ZAKŁAD”. Laureat stypendium artystycznego z zakresu literatury, w ramach którego pisze poemat o Odrze, remityzując boga rzeki, Viadrusa. Finalista 10. konkursu Fundacji Duży Format (2022) na debiut poetycki. Nominowany do nagrody WARTO 2021 za antologię poświęconą młodemu wrocławskiemu środowisku poetyckiemu „Reguły gry”. Animator kultury, muzyk kolektywu ŻÓŁĆ. Publikowany w antologiach m.in.: „Lines from Visegrad”, „Przewodnik po zaminowanym terenie 2”, „Kosmonauci nośnych haseł” i czasopismach m.in.: „Stoner Polski”, „Kontent”, „Wizje”, „Strona Czynna”. Mieszka we Wrocławiu.
Katarzyna Daszkiewicz – teoretyczka muzyki, publicystka, wokalistka i pianistka. Absolwentka studiów edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej oraz kompozycja i teoria muzyki. Zainteresowania wokół muzyki wokalno-instrumentalnej XX i XXI wieku realizuje przez wieloletnią współpracę ze współczesnymi kompozytorami, wykonując i analizując ich twórczość. Jej ostatnie badania oddane były twórczości Pawła Mykietyna. Jako wokalistka współpracuje z Janem Załęckim w ramach koncertów i festiwali muzyki nowej. Jest autorką relacji publikowanych na łamach „Ruchu Muzycznego”, a swoje umiejętności poszerza w ramach kursów i warsztatów Polskiego Wydawnictwa Muzycznego i Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina. Swoje doświadczenie wokalne uzupełnia o program edukacyjny Europa Choir Akademie w Görlitz.
10.
Szymon Wantuła – „Idling around”
do tekstu „Idling around” Soni Nowackiej
wyk. Katarzyna Pietrucha (sopran)
Na pytanie o życie i inspiracje kompozytora trudno odpowiedzieć krótko i rzeczowo, a ponieważ głównymi bohaterami koncertu są Wokalistka oraz Szanowni Państwo Percypujący, pozostawia je bez odpowiedzi, ufając, że każdego słuchacza bardziej pociąga sam utwór, niż postać tego, kto go skomponował.
Szymon Wantuła – kompozytor, wykonawca i nauczyciel, ale przede wszystkim odbiorca muzyki; laureat I miejsca w konkursie kompozytorskim Ciemna Strona Sztuki. Wolny czas lubi spędzać refulując psychologię głębi, wchodząc w dysputy z demonem Laplace’a, eskalując błąd pomiarowy poprzez obserwację efektu obserwatora, odbierając fale dźwiękowe podczas słuchania najnowszego uploadu Score Followera i emitując fale cieplne podczas deglazowania, często też odwrotnie. Muzykę uważa za element metasztuki, która odnosi się do ludzkiej percepcji i często korzysta z symboli intersubiektywnych. Kompozytor najczęściej jednak traktuje muzykę jako sztukę absolutną, samozawartą i poszukuje sposobów, aby za pomocą dźwięku przemknąć się przez falochrony świadomości i wyrazić to, co słowom się wymyka.
Katarzyna Pietrucha – w trakcie swojej muzycznej podróży, która rozpoczęła się w dzieciństwie w Chórze Dziecięcym Teatru Wielkiego w Łodzi, a rozkwitła w Chórze Dziecięcym Miasta Łodzi, Katarzyna Pietrucha odkryła nie tylko piękno muzyki klasycznej, lecz także głębsze znaczenie scenicznej odpowiedzialności oraz magię, którą niesie ze sobą sama scena. To w tych chórach, będąc nastolatką, zrozumiała, jak muzyka może być uniwersalnym językiem, łączącym ludzi niezależnie od ich pochodzenia czy kultury. Wspomniane doświadczenia chóralne zmotywowały ją również do rozpoczęcia nauki w ZSM II st. im. Stanisława Moniuszki w Łodzi, który ukończyła w klasie śpiewu solowego. Obecnie jest studentką drugiego roku studiów licencjackich w klasie śpiewu solowego prof. dr hab. Piotra Łykowskiego, Katarzyna kontynuuje fascynującą podróż, gotowa otwierać się na dar, jaki za sobą niesie ten niezwykły język komunikacji – muzyka.
11.
Laura Papiernik – „kołysanka”
do tekstu „kołysanka” Karolina Kapusta
wyk. Wiktoria Kuś (sopran)
„kołysanka” jest utworem wypełnionym oniryzmem i nerwowością. Autorka skupia się na przedstawianiu odczuć i myśli, które czuje osoba zmagająca się z bezsennością. Pokazuje trud znalezienia czegoś, co pozwoli zasnąć.
Laura Papiernik – kompozytorka związana była z muzyką od najmłodszych lat. W wieku 6 lat zafascynowały ją skrzypce. Swoją pasję rozwijała w Państwowej Szkole Muzycznej I i II st. im. Ferenca Liszta w Głogowie, którą ukończyła w roku 2022. Podczas edukacji jej zainteresowania przeniosły się z wykonawstwa na tworzenie własnych dzieł i poznawanie ich od strony teoretycznej. Od razu po ukończeniu szkoły średniej rozpoczęła naukę na Akademii Muzycznej we Wrocławiu, gdzie studiuje równolegle – na drugim roku studiów licencjackich – kompozycję u dr. hab. Michała Moca i teorię muzyki. W swoich kompozycjach skupia się na przedstawieniu emocji, uczuć oraz relacji międzyludzkich. Interesuje ją również organizacja czasu w muzyce, jak i w życiu codziennym.
Wiktoria Kuś – studentka Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego w klasie śpiewu prof. dr hab. Agaty Młynarskiej Klonowskiej. Brała udział w inicjatywach takich jak „Wielka Gala Operetkowa” i „Mistrz i Młode Talenty”.