Oparek, Nawrot i Maliszewski

Text_2

W Poznaniu 17 listopada pojawią się na Zamku: Karol Maliszewski, Joanna Oparek i Jolanta Nawrot. Spotkanie poprowadzi Piotr Śliwiński. 

A promowane będą ksiażki: Berlin porn (Oparek), Jeszcze inna historia (Maliszewski) i Płonące główki, stygnące stópki (Nawrot).

Joanna Oparek – poetka, pisarka, dramatopisarka. Pracowała jako dziennikarka i scenarzystka. Opublikowała tomy poetyckie: Po kostki w niebie (2003), Czerwie (2012) i Berlin Porn (2015), powieści: Mężczyzna z kodem kreskowym (2004), Jesień w Nowym Jorku (2006), Loża (2012) oraz sztukę teatralną: Projekt Ameryka (2010). Jako autorka tekstów teatralnych współpracowała z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie, brała również udział w międzynarodowym projekcie Kraków-Berlin XPRS, przygotowanym przez Narodowy Stary Teatr w Krakowie i Maxim Gorki Theatre w Berlinie. Uczestniczyła w polskich i międzynarodowych projektach kulturalnych łączących literaturę i sztuki plastyczne, publikowała wiersze i prozę w pismach literackich. Aktualnie współpracuje z Teatrem Nowym w Krakowie, gdzie odbyła się premiera jej nowego dramatu Wężowisko. Od 2012 współtworzy Scenę 21 w Krakowie, prowadząc działania literackie i teatralne. Jest współzałożycielką Queerowego Centrum Kultury (QCK) i autorką jego manifestu.

Jolanta Nawrot – studentka filologii polskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, laureatka Konkursu Poetyckiego im. Klemensa Janickiego na tomik wierszy (2015). Tomik pokonkursowy o tytule Płonące główki, stygnące stópki jest jej debiutem książkowym, ukaże się wkrótce nakładem Wydawnictwa WBPiCAK w Poznaniu.

Karol Maliszewski (ur. w 1960 r.), krytyk literacki, poeta, prozaik. Pracuje w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Opublikował dziesięć zbiorów wierszy, m.in. Zdania na wypadek (2007), Potrawy pośmiertne (2010), Ody odbite (2012) i kilka książek prozatorskich, np. Faramucha (2001), Sajgon (2009), Manekiny (2012). W roku 1999 ukazała się jego książka krytycznoliteracka pt. Nasi klasycyści, nasi barbarzyńcy, a w 2001 Zwierzę na J. Szkice o wierszach i ludziach. Ostatnio wydał: Rozproszone głosy. Notatki krytyka (2006), Po debiucie (2008), Pociąg do literatury (2010), Wolność czytania (2015). Mieszka w Nowej Rudzie.

O wierszach Maliszewskiego tak pisał Grzegorz Strumyk: „Wybór wierszy z kilkunastu wydanych tomów Karola Maliszewskiego pozwala ujrzeć tego poetę, pisarza, krytyka jako jednego z najwybitniejszych dziś artystów słowa.

Zmiany, jakie zaszły w rzeczywistości na przestrzeni czasu powstawania zamieszczonych w wyborze wierszy, wydają się abstrakcją przy stałym napięciu przeżywania świata przez poetę. Daty, nawet te znane z historycznej, wspólnej pamięci wydarzeń, które dały początek pewnym wierszom, nie zmieniają odczucia abstrakcyjności czasu.

Jakich by nie wybrać wierszy Maliszewskiego i jak by ich nie ułożyć, powstaje jeden organizm, ciągłe pasmo odbioru i przekazu świata.

Nie trzeba szukać kluczy do tych utworów. Kluczem jest każdy utwór. To wiersze otwierają nam historie. Do ich lektury niepotrzebna jest znajomość biografii ich autora czy historii literatury.”

 

Komentarze

komentarzy

Powiązane wpisy

Udostępnij